هيچ يك از دشمنان خدا در تشييع جنازه‌ام و مراسم دفنم و نماز بر من حاضر نشوند . ابن عبّاس گفت : و اين سخن امير مؤمنان عليه السّلام است كه فرمود : « چيزهايى است كه راهى براى ترك آن نمىبينم ؛ اوامر و نواهى خداوند در قرآن كه بر قلب محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلم نازل شده « 1 » ، نبرد با ناكثين و قاسطين و مارقين كه دوستم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم مرا به پيكار با آنان وصيت كرده و ازدواج با امامه دختر زينب كه فاطمه عليها السّلام مرا به آن وصيت نموده است » . فاطمه عليها السّلام در همان روزى كه وصيّت كرد ، درگذشت . گريه زنان و مردان ، مدينه را لرزاند و مردم سخت وحشت كردند ، درست مانند روزى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم درگذشته بود . ابو بكر و عمر آمدند و به على تسليت دادند و گفتند : اى ابو الحسن ! در نماز بر دختر رسول خدا بر ما پيش نگيرى ! شب كه شد ، على عليه السّلام ، عباس و فضل و مقداد و سلمان و ابو ذر و عمار را فراخواند . عباس جلو افتاد و بر حضرتش نماز گزارد و دفنش كردند . صبح كه شد ابو بكر و عمر و مردم آمدند كه بر فاطمه عليها السّلام نماز بخوانند ، مقداد گفت : ما ديشب فاطمه عليها السّلام را دفن كرديم . عمر رو به ابو بكر كرد و گفت : به تو نگفتم كه اينها چنين خواهند كرد ؟ ! عباس گفت : فاطمه عليها السّلام وصيت كرده بود كه شما دو تا بر او نماز نگزاريد . عمر گفت : به خدا ، شما بنى هاشم هنوز حسد قديم‌تان را نسبت به ما رها نكرده‌ايد ، اينها همان كينه‌هاى نهان در سينه‌هاتان است

--> ( 1 ) در متن ، اين جمله نامفهوم بود ، به نظر مىرسد مفهوم و منظور همان بوده كه در ترجمه آمده است . عبارت متن چنين است : « اشياء لم اجد الى تركهنّ سبيلا ، لانّ القرآن بها انزل على قلب محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلم : قتال الناكثين و القاسطين و المارقين الذي اوصاني و عهد اليّ خليلى رسول اللَّه بقتالهم و تزويج امامة بنت زينب اوصتني بها فاطمه عليها السّلام . چيزهايى است كه راهى براى ترك آنها نمىبينم ، زيرا قرآن در بارهء آنها بر قلب محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلم نازل شده : نبرد با ناكثين و قاسطين و مارقين كه دوستم رسول خدا مرا به آن وصيت كرده و ازدواج با امامه دختر زينب كه فاطمه عليها السّلام مرا به آن وصيت نموده است » . پيداست كه در نسخه‌هاى موجود هم اين عبارات به گونه‌هاى مختلف آمده است . ن . ك : متن 2 / 870 .